Kada je Rodni pred aristokratama rekao da je i porodica Troter stara i da potiče još iz vremena kuge, mislio je valjda na srednji vek, jer kuga, lepra i slične jezive bolesti, jesu jedna od prvih stvari koje nam padnu na um kada se pomene to doba.
Prateći četiri jahača apokalipse, može se videti da to nije slika samo srednjeg veka. Listajući subotičke knjige umrlih iz poslednjih decenija 19. veka, da bi smo videli od čega se umiralo tada, naići ćemo na brojne dijagnoze kolere, variole, dizenterije… Zar te bolesti nisu iskorenjene ranije? To je vreme kada se grade prve subotičke palate, a na Paliću se igra TENIS.
Izgleda da je naše interesovanje za istoriju jednodimenzionalno. Zanimljiv nam je samo onaj lepši deo priče, kada princ spasava princezu. Onaj mnogo veći deo čovečanstva, koji je često gladovao i živeo u “higijenskom minimalizmu”, bio je tema samo u lekciji o evoluciji društvenog poretka koji neumitno ide ka tome da postane socijalistički i komunistički.
Ni ove nedelje sirotinja raja neće biti tema, već nekoliko činjenica o tenisu u našem kraju, jer je on sada nacionalni sport. U samo par godina na svetski tron su zaseli najpre Ana, pa Jelena, za njima beogradski dubl Ziki i Nesto, i na kraju Njegovo Veličanstvo Novak. U zbirci trofeja je i ekipno takmičenje Devis kup.
U toj zbirci ima i starijih trofeja, na koje se uhvatio sloj prašine i zaborava. Da li se neko seća Kupa Kralja? Ekipno tenisko prvenstvo Evrope igralo se i u Subotici.
Kup švedskog kralja Gustava, neformalno, a kasnije i zvanično prvenstvo nacionalnih teniskih reprezentacija. Ovo prvenstvo održavano je od 1936. do 1985. godine. Kao i kod Dejvisovog kupa, pobednički pehar se prenosio iz godine u godinu, od pobednika do pobednika.
Jugoslaviji je pošlo za rukom da osvoji Kings cup 1963. godine a Mađarskoj 1975. Te dve reprezentacije sastale su se u ovom takmičenju 1978. godine, a domaćin je bila Subotica. Pošto su propozicije bile takve da se Kings kup igra isključivo u dvoranama, susret je održan u Hali sportova.
Blistavi uspesi današnje generacije, pomalo su gurnuli u zaborav Moniku Seleš, Bobu Živojinovića… Subotički šampion Nikola Špear igrao je sve velike Grem slem turnire, držao je rekord pobedom na Roland Garosu protiv Francuza Kontea bez izgubljenog gema (6:0, 6:0, 6:0).
Tanka zlatna nit našeg tenisa ide još dalje u prošlost, sve do „doba kolere“. Tamo su udareni temelji jednoj školi koja je dala mnoge dobre igrače koji su potom postali treneri nekim još boljim igračima… Novak nije došao sa planete Kripton.
Ferenc Čik, osnivač prve pionirske teniske škole u zemlji, 1953. godine. Tu su stasali budući prvaci Jugoslavije (1964. i 1967), i prvakinje države (1974, 1975, 1980. i 1985)
Pre Drugog svetskog rata, Subotica je imala dva kluba i 4 teniska terena u Dudovoj šumi, 8 na Paliću i još 4 u oficirskoj bašti na prostoru današnje nove opštine, koji su uništeni u bombardovanju 1944. godine. Na staroj karti su ucrtana dva terena na mestu današnjeg parkinga kod Muškog štranda, oko kojih je bilo okretište za tramvaj.
U krugu Električne centrale nalazilo se tenisko igralište, a u dvorištu današnje srednje Hemijske škole još jedno.
Više privatnih dvorišta imalo je terene, kao vila Konen. Na Paliću se između dva rata održavao prestižni „Hartman kup“.
Posle rata i revolucije nije više bilo klasnih razlika, pa tako i u sportu. Već 1945. godine list „Slobodna Vojvodina“ obaveštava da su vrata tenis kluba otvorena svima:
Radnički sport klub „Jedinstvo“ preuzeo je u svoje ruke tenis igralište u Dudovoj šumi.
„Jedinstvo“ se stavilo na sasvim opravdano stanovište da se tenisom mogu baviti ne samo intelektualci i deca bogatih roditelja, već i fizički radnici. U prošlosti se, skoro u svakoj državi u Evropi dokazalo da su baš iz redova fizičkih radnika proizilazili tenis prvaci. I Srbija, i Hrvatska, i Mađarska imale su dugi niz godina svoje tenis šampione koji su fizički radnici.
„Jedinstvo“ ovom prilikom poziva našu omladinu, bez obzira na svoje poreklo i socijalno stanje te zanimanje, koji vole tenis i žele da ga nauče igrati, da se prijave. Možda se baš u njima skriva budući prvak Jugoslavije.
Mima Jaušovec u Dudovoj šumi (osvajačica Rolan Garosa 1977. godine i još dva puta finalistkinja)
Svet voli pobednike – Nikola Špear na domaćem terenu
Reprezentativac Zoltan Ilin
Lansky
